Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/1467 K.2015/28396

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın Silifke M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kaldıkları, olay tarihinde tedavi amacıyla hastaneye götürülüp ring aracıyla Ceza İnfaz Kurumuna döndükleri esnada, temyiz dışı sanık E.. Y.. ve sanığın, katılana yumrukla vurarak gözlüğünü kırdıkları ve katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kasten yaraladıklarının iddia edildiği olayda;

1- Katılanın, Cumhuriyet savcısı tarafından avukat huzurunda alınan 26/05/2011 tarihli ifadesinde; temyiz dışı sanık E.. Y..'ın tekmeyle yüzüne vurduğunu, bu şekilde gözlüğünün kırıldığını, daha sonra iki sanığın tekme ve yumrukla kendisini darp ettiklerini ancak gözlüğü kıran kişinin E.. Y.. olduğunu beyan etmesine rağmen, hangi gerekçeyle sanık hakkında kasten yaralama suçu haricinde mala zarar verme suçunu gerçekleştirdiğinin kabul edildiği açıklanmadan, sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; sanığın, katılanın gözüne yumruk vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına ve gözlüğünün kırılmasına sebep olduğunun delillerle ispatlanması halinde dahi, bir fiil ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının oluşması nedeniyle, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden her iki suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,