Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14844 K.2016/814

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ... plaka sayılı aracını satmaya karar verdiği, galericilik yaptıklarını söyleyen sanık ve kimliği tespit edilemeyen ... isimli kişiyle aracın alım satımı konusunda 12.500 TL anlaştıkları, sanık ve arkadaşın birkaç yere telefon ettikleri ve aracı almak isteyen bir şahsın olduğunu söyledikleri, bunun üzerine katılanın sanıkların istediği ... ve ... adına 1 aylık süreli vekâletname çıkarttığı, o sırada kimliği tespit edilemeyen... isimli şahsın bankadan parayı çekmeye gittiği, vekâletname çıkarttıktan sonra katılanın sanık ...’ın yanında çalışan biriyle bankaya gittikleri,

sanık ...’ın ise aracı alarak işyerine götüreceğini söylediği, ancak bankaya giden katılanın kimseyi bulamadığı, telefonla aradığında ...’nin beklemesini söylediği ancak gelen olmadığı gören katılanın karakola giderek şikayetçi olduğu ve bir gün sonra azilname çıkarttığı, Trafik Tescil Bürosu’na gittiğinde aracın başka bir iş takipçisine verildiğini tespit ederek satımı durdurduğu, aracın bulunamadığı olayda;

yerel Mahkeme'nin 16/05/2011 tarih 2008/729 E. 2011/323 sayılı kararıyla sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine yönelik hükmün, Dairemizin 22/12/2014 tarih ve 2013/6171 esas, 2014/21754 sayılı kararıyla sanığın eyleminin TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;