Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14977 K.2018/6737

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisini ... ismi ile tanıtarak çatı tamiratı yapan katılan ile 12.000 TL karşılığında çatı tamiri hususunda anlaştığı ve işin öncesinde katılana tamamen sahte tanzim edilmiş 12.000 TL bedelli çek vermek suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Somut olayda, bankanın maddi unsuru olan çek kullanılarak dolandırıcılık suçunun işlendiğinin iddia edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de; halen geçerliliğini sürdüren 10/06/1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.05.2017 gün ve 2014/469 Esas 2017/260 sayılı kararında da vurgulandığı üzere merci tayini kararlarının kesin olması ve tekrar değerlendirme konusu yapılamaması karşısında yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın, çatı yapım işi için anlaştığı katılana iş yapımından önce sahte tanzim edilmiş çek vermesi ve suçun bankanın maddi varlığı olan çek kullanılarak gerçekleştirilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması,