Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/2313 K.2017/8502

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davaya konu iddianamede, sanık ...'ün suç tarihinde müşteki ....'in Kayseri .... kavşağında yanına yaklaşarak kendinisi doktor olarak tanıttıktan sonra müştekiye annesinin ölümünden dolayı hayır yapmak istediğini ve 100 TL verdiği takdirde hayır duası yapmasını istediği,

müştekinin de bunu kabül etmesi üzerine sanığın üzerinde 200 TL para olduğunu, kendisine 100 TL para vermesi üzerine 200 TL olan tüm parayı vereceğini söylemesi üzerine müştekinin de buna inanarak cebinden bulunan 100 TL yi şüpheliye verdiğini bunun üzerine sanığın yine müştekiye hitaben hastaneye işçi alacaklarını, iyi maaş vereceklerini, tanıdıklarına haber vermesini söyleyerek menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında;

sanığın eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;