Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/2461 K.2018/2519

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanık ... Yapı Elemanları San ve Tic. Ltd. Şti. isimli şirkette yarı yarıya hissedar olup ve şirketi temsil ve ilzama müşterek imza ile yetkili oldukları, sanığın müşterek imza kullanılması hususuna uymaksızın borçlu şirketlere ait suça konu çekleri tek başına tahsil ederek şirket hesaplarına aktarmadığı ve toplam 117.032 TL parayı kendisine mal edindiği iddia edilen olayda;

1- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin 08/04/2013 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 29/05/2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; her iki ortağında ayrı ayrı tek imza ile tahsilat ve ödeme yaptığını, tek imza ile yapılan tahsilatlardan katılanın haberi olduğunu kendisine ait Yalı Metal firmasından Karyatek firmasına mal teslim edip fatura kestiğini, faturanın sahte olmadığını bu faturaya karşılık Karyatek firması çeklerini kullandığını bu durumdan katılanında haberdar olduğunu ilişkin beyanı,

dosya içerisindeki bilirkişi raporları ve belgelerden katılan tarafında tek imza ile tahsilat yaptığı ve şirketin kullandığı program üzerinde yapılan incelemede neticesinde 18.10.2010 tarihinde bir kısım çeklerin silinmiş olduğunun tespit edildiği,

8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2012/204 sayılı dosyası ile görülmekte olunan kayyum atanmasına ilişkin dava alınan bilirkişi raporu ile temyize konu davada alınan rapor arasında çelişki olduğu ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada anılan kayyum davasının 'şirketin temsil ve ilzamını her iki ortağın müşterek imzası ile yapılacağının kararlaştırıldığı buna rağmen tarafların münferit imzalar ile ödeme ve tahsilatlarda bulundukları bu şekilde müşterek imza ile ilzam taahhüdünün iki tarafça ihlal edildiği, şirket defterinin davacı yedinde bulunduğu,

bilirkişi raporuna göre davalı tarafından yapılan işlemlerin defterlere intikalinin sağlanamadığı bu durum itibariyle de davacı tarafta şirket ortaklığının gerektirdiği, basiretli şekilde hareket etmediği şirket adına yapılan işlemlerde davalıya tek başına olumsuz sorumlulukların yüklenemeyeceği’ gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 2014/8666 E. 2014/15968 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşılması karşısında; gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından;

her iki rapor arasında çelişki bulunduğu nazara alınarak katılanda bulunan defter ve belgeler de celp edilmek suretiyle konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulana tevdii edilip, mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderir nitelikte rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Sanığın eyleminin sübut bulması halinde TCK'nun 155/2 maddesinde düzenlenen ‘hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma’ suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı kanunun 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında TCK'nun 158/1-h maddesi gereğince hükmedilen 3 yıl hapis cezası üzerinden TCK'nun 43/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım neticesi 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine 3 yıl 6 ay hapis cezasına hükmekmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi