Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/2807 K.2015/21956

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'ın, dolmuş bekleyen müştekinin yanına gelerek hemşeri olduklarını söyleyip yakınlık kurduğu ve birlikte yürümeye başladıkları, diğer sanık ...'in de biraz ileride sehpa üzerinde üç kağıt oyun düzeneği ile beklediği, bu oyun düzeneğinde ilk önce sanık ...in oynayıp kazandığı, bu suretle sanıkların müştekinin de oyuna iştirak etmesini sağlayarak müştekinin parasını oyuna katıp 950 TL parasını alarak ortadan kayboldukları anlaşılmakla, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Dosya içerisindeki adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi hususu, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.