Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/3193 K.2017/8530

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın önce nakit parayla katılan şirketten dosya içinde bilgileri bulunan makineleri satın alarak güven verdiği, sonra karşılıklarının hazır edilmeyeceğini bildiği çekleri, kapatılmış olduğunu bildirdiği iş yerine ait kaşeyle ciro ederek karşılığında katılan şirketten bir kısım makineleri aldığı, sanığın kimden hangi hukuki ilişki içerisinde aldığını ispat edemediği çeklere kendine ait olmayan kaşeyi basarak, ciro etmek suretiyle katılan şirkete vererek karşılığında makineleri alarak bu şekilde haksız menfaat sağladığı iddia olunan olayda;

eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-f maddesinde düzenlenen “Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;