KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/3724 E., 2015/29253 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Çaykara Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılanların, muris İ E'den miras yolu ile kalan kendilerine ait Ataköy Beldesi, Yeşilçamlık mahallesindeki 186 ada 2 nolu parselde üzerinde tek katlı ahşap evin bulunduğu, fındık bahçelerinin olduğu, katılanların İstanbul ilinde ikamet etmeleri ve fındık bahçelerini kontrol edememelerinden dolayı sanığın, suça konu 182 ada 2 nolu parsel üzerine betonarme bir ev inşaa ettiği ayrıca arazi üzerinde bulunan fındık ağaçlarını kesmek suretiyle fındık ağaçlarına zarar verdiği, böylece atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın, suça konu olan evi katılanların şikayet tarihinden yaklaşık 4 yıl önce dosyaya sunulan taksim sözleşmesi uyarınca yaptığını savunması ve bu savunmasının keşif mahallinde dinlenilen tanıklar tarafından da doğrulanması yine fındık bahçesi üzerinde bulunan ağaçları kesmeyip budadığı, bakıma ihtiyaç duyan fındıklığın zirai yönden bakımını yaptığı anlaşılmakla bu sebeplerle yüklenen suçlar açısından kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/3724, K. 2015/29253, 1 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama