Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/3746 K.2015/22771

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın ...

Gıda isimli şirketinde gıda toptancılığı yaptığı, sanıkların ise yanında çalışan elemanları olduğu, olay tarihinde katılanın hesaplarında ve depoda yaptığı kontroller sonunda, mallarda açık bulunduğunu tespit etmesi üzerine, sanık ... ile konuştuğu, ...'nin ve diğer sanıkların suç tarihlerinde birden fazla kez depodan araçlara fazla mal yükleyerek piyasaya sattıklarını, paralarını da kendi adlarına tahsil ettiklerini beyan ettikleri, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda, sanıkların katılan şirketteki görevleri hususunda açıklık bulunmadığı,

bu hususta ki sanık anlatımları ile tanık ...’in beyanları arasında çelişki mevcut olduğunun anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için katılan şirket yetkilisine sanıkların şirkette görev yaptıkları tarihler ile şirkette ki görevlerinin nelerden ibaret olduğunun sorulması ayrıca bu konudaki tüm belgelerin ibraz edilmesinin istenmesi ile sanıkların görevleri kapsamında satış yetkisi ile para tahsil etme yetkilerinin bulunup bulunmadığının araştırılması sonucu suç vasfının tayin edilerek,

sanıkların eylemlerini ne şekilde gerçekleştirdikleri, depodan malları ne suretle çıkarttıkları varsa depo sorumlu ve ilgili şirket çalışanları da dinlenilmek suretiyle belirlenerek tüm deliller değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre,

TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunma haklarından yoksunluğun ” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise söz konusu hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gerektiği gözetilmemesi,