Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/3786 K.2015/22537

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, eniştesi olan mağdura ait cep telefonunu, geçici süreliğine kullandıktan sonra iade etmek üzere teslim aldıktan sonra mağdura geri vermeyip, başkasına satmak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Mağdurun yargılama aşamasında verdiği ifadesinde; söz konusu telefonu kullanması amacıyla sanığa verdiğini; ancak telefonu kendisine iade etmeyen ve başkasına satan sanık ile ilgili şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan güveni kötüye kullanma suçu ile ilgili açılmış olan kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.