Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/4065 K.2018/2957

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 2003 yılı içerisinde ağabeyi...'ın eşi olan katılan ...'a sattığı bahçe bedelinin ödenmeyen kısmı için katılandan aldığı 25/09/2003 tanzim tarihli, 2.000 TL bedelli, 25/09/2003 vade tarihli, borçlusu ..., alacaklısı ... olan, katılan tarafından imzalanmış bono üzerinde tahrifat yaparak bononun vade tarihini 15/01/2010 olarak değiştirdiği ve bedelini tahsil amacıyla 24/05/2012 tarihinde Elmalı İcra Müdürlüğü'nün 2012/874 Esas sayılı dosyası üzerinden katılan aleyhine kombiyo senetlerine özgü icra takibi başlattığı,

bu suretle resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkeme heyetince senet aslı incelenerek yapılan tespite göre, senetteki 09/05/2003 ödeme gününün çizilip 15/01/2010 olarak değiştirildiği, dosya içinde onaylı örneği bulunan senet fotokopisinden de yapılan tahrifatın ilk bakışta anlaşıldığı ve iğfal kabiliyetinin bulunmadığı, aldatma kabiliyeti bulunmayan sahte belgenin kullanılması nedeniyle dolandırıcılık suçunun hile unsurunun dolayısıyla sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi yerine anılan Yasanın 223/2-b maddesi uyarınca beraat karar verilmesi suretiyle, gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;