Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/442 K.2015/1740

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Baroya kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, müvekkili olan katılan adına alacaklı vekili sıfatıyla hareket ederek başlattığı icra takibine esas olmak üzere masraflar karşılığında katılandan 5.450,00 TL almasına rağmen, ilgili takip neticesinde 21.02.2008 tarihinde tahsil etmiş olduğu 16.112,70 TL'nin 8.100,00 TL’sini katılana verdikten sonra kalan kısmı uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın verilen vekâlet öncesinde de katılana uzlaşma ve danışma adı altında hizmet sunduğuna dair savunmasının aksinin ispatlanamamış olması,

sanık tarafından tanzim edilen serbest meslek makbuzlarına katılanın itiraz etmemesi, sanığın katılana gönderdiği ihtarnamelerde, 2007 yılı Ekim ayından itibaren fiilen hizmet verdiğini ayrıntılı olarak anlatmış bulunması hususları gözetilerek, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.