Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/4442 K.2017/20576

Dolandırıcılık suçundan hükümlü hakkında verilen 24/12/2003 tarihli asıl karar ile uyarlama yargılaması sonucunda verilen 12/12/2014 tarihli uyarlama yapılmasına yer olmadığına kararı, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hükümlü hakkında verilen 24/12/2003 tarihli asıl hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümlünün yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresinden tanınmadığından bahisle yapılan tebliğin iade gelmesi üzerine, tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan 4829 sayılı kanunun 11. maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 2. fıkrasına göre “adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır”düzenlemesi gereğince 19/03/2003 tarihinde hükümlünün bilinen adresine 35. maddeye göre tebliğ edilen hükme yönelik yasal süresi geçtikten

sonra yaptığı 18/12/2014 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Hükümlü hakkında verilen 12/12/2014 tarihli karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümlü hakkında, 765 sayılı TCK'nın 503/ilk, 522/ilk, 40, 647 sayılı kanun 5/3 maddeleri gereğince kurulup, kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu lehe kanun belirlenerek kurulan uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hüküm fıkrasına sehven “24/12/2013” olarak yazılan ilk hüküm tarihinin “24/12/2003” olarak yazılması hususu mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.