Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/4664 K.2015/23270

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanığın bildirdiği adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebliğ yapılmış ise de, 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı kanunla değişik Tebligat Kanunun 35/2 maddesine göre, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi araştırılmadan yapılan tebligat usule uygun olmadığından sanığın temyiz istemi öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan temyiz incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın gazeteye araç satış ilanı verdiği, ilanı gören katılanın ilanda belirtilen numarayı arayarak sanıkla irtibat kurduğu, sanığın katılandan kapora istemesi üzerine sanığın belirttiği banka hesabına 250.00 TL havale gönderdiği ancak bir daha sanığa ulaşamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ikrarı, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre bu gerekçelere ve Yargıtay bozma ilamına dayanan mahkumiyet kararında isabetsizlik bulunmamıştır.