Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/4712 K.2018/3575

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ün müştekinin boş olarak kaybettiği çeklerden birisini ele geçirip üzerine 30/08/2006 tarih ve 10.000 TL miktar yazmak suretiyle ... şubesinden aldığı krediye karşılık bankaya temlik ve ciro ettiği, kredi borcunun ödenmemesi üzerine çekin banka tarafından icraya konulduğu, sanığın resmi belgede sahtecilik yapmak sureti ile tahsis edilmemesi gereken krediyi alıp nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; kredi sözleşmesinin dosya arasında bulunmaması sebebi ile suç tarihinin ve menfaat miktarının dosya kapsamından anlaşılamaması,

sanığın "bana bir ödeme yapılmadı, kredi ... için çekildi ve bedeli de onun hesabına havale yolu ile aktarıldı" yönündeki 01.04.2011 tarihli mahkemeye hitaben sunulmuş yazılı savunması da dikkate alınarak kredi ödemesinin yapılıp yapılmadığı yapıldı ise kim tarafından hangi yolla ne kadarlık ödemenin kime yapıldığının bankadan sorulmaması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; menfaat miktarının kullandırılan kredi miktarı kadar olduğu göz önüne alınarak davaya konu kredi sözleşmesinin denetime elverişli şekilde dosya arasına getirilmesi,

bankadan bu kredi sözleşmesine binaen kime ne kadarlık bir ödeme yapıldığının sorulması, kredinin kullandırıldığı...

Bank A.Ş 10.08.2011 tarihli cevabi yazılarından kredi işlemlerini yapan tanık ...’ın 04.01.2007 tarihinde görevinin sonlandırılmış olması karşısında bu kişinin görevinin neden sonlandırıldığının, bir soruşturma neticesinde sonlandırılmışsa bunun nedeninin bankadan sorulmasının ardından sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

Sanık hakkında her iki suçtan kurulan hükümlerde; TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,