Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/4728 K.2018/2933

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine dair hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29/05/2012 gün ve 2012/Bşk-28 Esas ve 2012/28 Karar sayılı kararında da belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

Sanık ve katılanın 2011 yılının nisan ayından başlayan duygusal arkadaşlıkları olduğu, birlikte oldukları dönem içerisinde katılanın değişik bankalardan kredi çektiği, çektiği parayı sanığa verdiği, borçlarını ödediği, kredi ve banka kartlarını sanığa verdiği, sanığın bu kartlardan harcama yaptığı ve ayrıldıktan sonra kartları iade etmeyerek bu kartlarla alışveriş yapmaya devam ettiği, banka kartlarından bankamatikten nakit paralar çektiği ve kendi yararına kullandığı iddia olunan olayda, eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 245/1 maddesine göre Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,