KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/4783 E., 2015/29833 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Düşme
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların mağdura hakaret ederek aracına zarar verdiklerinin iddia edildiği olayda;
1- Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın bulunduğu celsede katılanın şikayetten vazgeçmesi üzerine, bu durumdan haberdar olan, beyanı alınan ve son sözü sorulan sanığın vazgeçmeyi kabul etmediğine yönelik aksi bir beyanda bulunmadığı gibi, bu yönden temyiz talebinin de bulunmaması karşısında, sanık yönünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2- Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK’nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/4783, K. 2015/29833, 12 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama