Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/4853 K.2018/4049

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın internete hasarlı araç ilanı verdiği, katılanın ilanı görerek sanık ile irtibata geçtiği ve hasarlı aracı satın almak için 2.200 TL'ye anlaştıkları, katılanın sanığın istemesi üzerine 492 TL parayı kapora adı altında sanık adına havale ettiği, sanık ...'in ... ili ...... Şubesinden katılanın göndermiş olduğu parayı çektiği, parayı aldıktan sonra da katılan ile irtibatını kopararak atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.