Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/5002 K.2018/3675

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın, tarlasının satılması konusunda aracılık etmesi için eski bir emlakçı olan sanıkla anlaştığı, sanığın tarlaya ait vergi borçları olduğunu bu nedenle satışın yapılamadığını söyleyerek katılandan 1.150 TL para almasına rağmen herhangi bir vergi borcunu ödemediği gibi parayı katılana da iade etmeyip uhdesinde tutmak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın söz konusu parayı tanık ...'tan aldığına dair savunmasına karşın, katılan ve tanık ...'un aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre sanığın katılandan tarlaya ait vergi borçlarının ödenmesi için 1.150 TL para istediği,

katılanın tanık ...'tan bu parayı borç olarak alıp sanığa teslim etmesine rağmen vergi borcunun ödenmediği gibi paranın da katılana iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen ve 6763 sayılı yasa ile uzlaşma usulü değiştirilen güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,