Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/5411 K.2017/10076

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilip 21/06/2013 tarihinde tebliğ olunan 06/06/2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 01/07/2013 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

05/12/2011 tarihli iddianamede; sanık ...'in, katılanı telefonla arayarak kendisini İzmir Cumhuriyet Savcılığında görevli olarak tanıttığı ve katılana kimliğinin kullanılarak bankadan PKK örgütüne para havale edildiğini, bu nedenle yürütülen operasyon kapsamında hesabındaki parayı çekip verecekleri hesaba havale etmesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine katılanın banka hesabındaki parayı sanık ...'e ait hesaba yatırdığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında;

eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,