KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/5908 E., 2015/30396 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2013/314770
- Mahkemesi
- Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/07/2013
- Numarası
- 2013/12 (E) ve 2013/518 (K
- Sanık
- Z.. S..
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; uygulama yapan müşteki polis memurlarının, sarhoş olan sanığın GBT'sini sorguladıkları, buna karşı çıkan sanığın ekip aracının tamponuna tekme attığı ve plastik aksamına zarar verdiği ve bu şekilde kamu malına zarar verdiğine yönelik aşağıda belirtilen neden dışında mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;
Savunmasında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanığın, tekrar suç işlemeyeceği konusunda oluşan olumlu kanaatin gerekçe gösterilmesine ve duruşma tutanaklarına ve yargılama sürecine yansıyan olumsuz bir davranışının saptanmamasına göre, hakkında yeterli gerekçe gösterilmeksizin TCK 62. maddesinin lehe olarak uygulanmaması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/5908, K. 2015/30396, 21 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama