Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6141 K.2015/30251

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan sanık ...'ın yanında eşi tanık ... olduğu halde sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracı ile gezmek için Gaziantep iline geldikleri, yolda seyir halinde iken diğer katılan sanık ...'nun sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracı karşılaştıkları, katılan sanık ...'ın seyir halinde iken diğer katılan sanık ...'ın önüne kırması nedeniyle ağız münakaşasına girdikleri, arkadan gelen katılan sanık ...'nun diğer katılan sanığın aracının yanında geçerken sol dikiz aynasına çarparak kırmak suretiyle zarar verdiği, her iki katılan sanığın alış veriş merkezinin önünde durduğu, araçtan indikleri, katılan sanık ...'nun diğer katılan sanık ...'ı yaralayıp olay yerinden kaçtığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.