Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6266 K.2018/4431

TCK’nın 207/1, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanık tarafından; özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde ...’ta işçi olarak çalışan ve ... üyesi olan sanığın, vakfa 19/06/2010 tarihinde kredi başvurusunda bulunduğu ve kredi için kendisine kefil olarak aynı iş yerinde çalışan katılanlar ... ve ...’ı kefil olarak gösterip onların adına imza attığı, daha sonra sanığın kredi borcunu ödememesi nedeniyle kefil gözüken katılanların maaşlarından iş yeri tarafından kesinti yapıldığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, katılanların beyanları, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın adli sicil kaydında tek sabıkasının olması nedeniyle mahkemece bu ilamın tekerrüre esas alınmış olduğu düşünülmüş ise de; tekerrüre esas alınan "Erzurum 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/179 Esas-2008/701 Karar sayılı ilamına konu güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.