Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6360 K.2018/4025

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, suç tarihinde, sanayi makineleri ticareti ile uğraşan katılan ...’ın iş yerine gelerek, kendisini... olarak tanıtıp, satın aldığı malzemeler karşılığında, tamamen sahte olarak tanzim edilmiş, 20/05/2006 keşide tarihli ve 16.800 TL bedelli suça konu çeki cirolayarak katılana verdiği, daha sonra katılanın suça konu çeki tahsil için bankaya ibrazında sahte olduğunu öğrendiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik, her hangi bir delile dayanmayan soyut savunması, katılan ve tanık beyanları ile bilirkişi raporu karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince hükmolunan temel adli para cezasında, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı gözetilerek, asgari 1680 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 1.000 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik adli para cezası tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 5327 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21/03/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,