Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6365 K.2018/4237

TCK'nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın katılan ...'tan patates satın alarak, ödemeyi suça konu ...Bankasına ait, keşidecisi ... Lojistik Turizm Taşımacılık Tic. Ltd. Şti. olan, 50.000 TL bedelli çekle yaptığı, çekin bankaya ibrazında sahte olarak basıldığının anlaşıldığı, bu suretle sanığın bankanın araç olarak kullanılması suretiyle ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında gözüken Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/505 E, 2009/200 K sayılı ilamının infazının durdurularak temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması ve söz konusu ilamın temyiz incelemesi sonucu 25/02/2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması ve sanığın tekerürre esas teşkil eden başka bir sabıkasının da bulunmaması karşısında; tebliğnamedeki sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına yönelik eleştirisine iştirak edilmediği, ancak.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin,

doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.