Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6397 K.2018/5159

Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK 204/1, 43/1, 62 ve 53. Maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’in oğlunu evlendirmek için katılan ...’ın kızına talip olduğu, Hasan’ın daha önce büyük oğlunu evlendirmek istediğini söylemesi üzerine, sanık ...’in nişan yapmak için ortak keçi üretmeyi teklif ederek Hasan’a 6.000 TL para ile kızına takılması için 3 adet altın verdiği, bu şekilde aralarında yazılı olmayan bir ortaklık oluştuğu, ancak bir süre sonra Hasan’ın kızının evlenmek istemediğini söylemesi üzerine ortaklığın son bulduğu ve Hasan’ın değeri 2.000 TL civarında olan 4 adet keçiyi diğer sanık ... ile aracılığı ile sanık ...’e gönderdiği ve geri kalan parayı da bayramdan sonra vereceğini söylediği,

ancak sanıkların iştirak halinde hareket ederek borçlusu katılan, alacaklısı sanık ... olan, 02/04/2010 tanzim tarihli, 6.000 TL bedelli suça konu senedi, tamamen sahte olarak tanzim ettikleri, ardından da sanık ...’in suça konu senet bedelini tahsil için katılan aleyhine Afyon 5. İcra Müdürlüğü’nün dosyası ile icra takibine başladığı ve ihtiyati haciz neticesinde katılanın bir kısım hayvanlarının haczedilerek senet bedelinin tahsil edildiği,

katılanın senetteki imzanın kendisine ait olmadığına ilişkin şikayeti sonrası yapılan soruşturma sırasında, bu kez sanıkların borçlusu katılan, alacaklısı sanık ... olan, 20/10/2010 tanzim tarihli, 15.000 TL bedelli suça konu ikinci senedi, tamamen sahte olarak tanzim ettikleri, ardından da sanık ...’in suça konu senet bedelini tahsil için katılan aleyhine Afyon 1. İcra Müdürlüğü’nün dosyası ile icra takibine başladığı, bu surette sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ...’nin yokluğunda verilen 24/09/2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, 07/10/2013 tarihinde sanığın sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda mernis adresinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da yasal süresi geçtikten sonra 21/10/2013 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik, diğer sanık ile çelişen soyut savunması, katılan ve tanık anlatımları, suça konu senet üzerindeki imza ve yazıların katılan eli ürünü olmadığına ilişkin alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “300 gün” olarak tayin edilmesi,