Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6711 K.2018/5306

Hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın iş yerinin kendisinin olduğunu borçları nedeniyle iş yerini şikayetçinin adına kendisinin açtığını iddia ettiği, şikayetçinin dükkanın kendisine ait olduğunu söylediği, duruşmada dinlenilen tanık ... ve hazırlıkta beyanı alınan ...'in sanığı doğruladıkları, sanığın iş yeri sahibininde dinlenilmesini istediği ancak mahkemece iş yeri sahibinin dinlenilmediği anlaşılmakla, öncelikle iş yeri sahibinin dinlenilerek bu durumun açıklığa kavuşturulduktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de;

Sanık hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/8936 esas sayılı iddianamesi ile TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, 03.03.2011 tarihli duruşmada alınan ara karar gereği yakalama emrine binaen sanığın ek savunması alınırken hangi suçtan ek savunma alınacağının belirtilmemesi nedeni ile sadece 5237 sayılı TCK'nın 58 ve 5275 sayılı CGTİK'in 108. maddesinin uygulanması ihtimaline göre sanıktan diyeceklerinin sorulduğu gibi 24.01.2012 tarihli gerekçeli kararda da hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu kabul edilip,

hüküm fıkrasında TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması ve sanığa hükmolunan suçtan ek savunma hakkı tanınmayarak 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,