KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/6884 E., 2018/4861 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- 1-Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı; TCK’nın 155/2,39/2-c, 43/1, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
2-Sanık ... hakkında; .TCK’nın 155/2, 43/1, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan ...’nin yetkilisi olduğu ....simli şirkette olay tarihinde satın alma sorumlusu olarak çalışan sanık ...'nun, katılan şirket ile ticari ilişkileri olması nedeniyle tanışıklığının bulunduğu ...
Yapışkanlı isimli şirket yetkilileri olan sanıklar ... ve ...’in yardımıyla katılana ait şirket adına Dilovası-Kocaeli ilçesinde faaliyet gösterenisimli firmadan 27/05/2011 tarihinde satın alınan 6.364,04 TL’lik, 30/05/2011 tarihinde satın alınan 6.428,71 TL, 10.500,23 TL, 11.035,95 TL’lik, 09/06/2011 tarihinde satın alınan 13.049,22 TL ve 13.919,16 TL’lik ham maddeleri satın almasına rağmen bu ham madeleri şirkete teslim etmeyerek diğer sanıkların yardımı ile başka alıcılara sattığı, bu şekilde sanıkların atılı suçları işlediği iddia ve kabul olunan olayda;
sanıkların savunmaları, katılan beyanı, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından mahkemece sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerine ilişkin vermiş olduğu mahkumiyet hükümleri ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık ...’in aşamalarda değişmeyen savunmasında atılı suçu ikrar etmiş olduğu katılana ait şirket adına satın alınan malları teslim etmeyerek diğer sanıkların yardımıyla satmak suretiyle menfaat temyiz etmiş olmaları nedeniyle taraflar arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğuna yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/6884, K. 2018/4861, 2 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama