Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/69 K.2018/5263

maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıklar hakkında 09.02.2010 tarihli iddianame ile 5237 sayılı TCK’nın 207/1 maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmadığı, mahkeme tarafından da bu suç yönünden verilmiş bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz başvurusunun sadece sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 158/1-j maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde,

Sanıkların sevgili oldukları, katılan ...’nun ise sanık ...’nin arkadaşı olduğu, sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde, katılanın nüfus cüzdanını ele geçirerek fotoğraf kısmına sanık ...’nin fotoğrafını koydukları, sonrasında sahte olarak oluşturdukları bu nüfus cüzdanının fotokopisi ile katılan ...’a başvurdukları, katılan ... adına 10.000 TL kredi çektikleri, bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,sanık ... müdafinin karar duruşmasında esasa ilişkin savunma yapması ve her iki sanık müdafinin de mütalaya karşı savunma yapmaları karşısında bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi sonucu sanıklara fazla ceza tayini ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 158/1-j-son, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''hapis cezasının yanısıra 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j-son maddesi gereğince 1000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanıkların 833 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 833 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,