KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/7074 E., 2018/5205 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’nin, iplik satın alarak, bedeli karşılığında 2 adet çalıntı çek verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanığın suça konu çekleri hangi hukuki ilişki karşılığında, kimden aldığını açıklayamaması ve bununla ilgili herhangi bir fatura, irsaliye veya belge sunamaması, çeklerde keşideci olarak gözüken ...’ın çalınma olayına ilişkin şikayeti ile bankaya verdiği ödemeden men talimatı birlikte değerlendirildiğinde;
sanığın aldığı mal karşılığı sahte çekleri vererek çek bedelleri kadar haksız yarar sağlaması şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunun sübuta erdiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, önce eksik 200 gün adli para cezasına hükmedilip, doğrudan haksız menfaatin iki katı olan 40.000 TL üzerinden 62. madde uygulanarak 1/6 indirim yolu ile 33.333 TL adli para cezası tayin edilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/7074, K. 2018/5205, 9 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama