Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7296 K.2017/10534

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine dair hükümler sanıklar ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın kendisini Mardin Nusaybin'de görev yapan Binbaşı ... olarak tanıtıp müştekinin güvenini telkin edip arkadaşlık kurup sonrasında ''annem ve babamdan kalan arazi üzerinden yol geçti ve çok yüksek bir fiyata arazi satıldı. Ben görevde olduğum için hayır yapamıyorum.

Bu paranın bir kısmını size bağışlamak istiyorum çünkü sen annem ve babamın ölümüne çok üzüldün" dediği ve müşteki ...'den eşi olan Müşteki ...'ın telefonunu istediği ve müşteki ...'ı arayarak Merzifon PTT Şubesine sanık ... adına para yatırmasını söylediği, müştekilerin birlikte şüpheli Kadir adına 420 TL para yatırdıkları daha sonra Şüpheli ...'ın tekrar telefon ile arayarak arazinin vergi borcu olduğunu 320 TL daha para göndermeleri gerektiğini söylemesi üzerine müştekilerin 320 TL parayı da şüpheli Kadir' in hesabına gönderdikleri, şüpheli ...'ın müştekilere 1 saat sonra hayır yapacağı parayı hesaplarına yatıracağını söylediği,

ancak parayı yatırmadığı, şüpheli ...' ın sürekli olarak müştekilere parayı daha sonra yatıracağını söyleyerek oyaladığı ve müştekilerden parça parça para isteyerek toplamda 10.000 TL para göndermelerini sağladığı, bu suretle katılanı dolandırdığı iddia olunan olayda; sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,