Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7544 K.2018/5366

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından www.sahibinden.com sitesine verilen satılık 4 adet jant lastik takımı ilanını gören katılanın ilanda belirtilen cep telefonu numarası üzerinden sanık ile irtibata geçtiği, sanığın kendisini Ertürk olarak tanıtarak 4 adet jant lastik takımının 550 TL bedel karşılığı satımı hususunda anlaştıkları, bunun üzerine anlaşılan miktarın katılan tarafından sanık adına kayıtlı bulunan Garanti bankasındaki hesabına kartsız kredi kartı borç ödeme işlemi ile yatırdığı, daha sonra sanığın katılana ertesi gün otobüs aracılığıyla Fethiye otogarından lastikleri göndereceğini söylemesine rağmen, sanığa bir daha ulaşamadığı,

sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanık savunması, katılan beyanı, paranın yatırıldığı kredi kartı hesabının sanık adına kayıtlı olduğuna dair yazı ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Katılan tarafından sanığın hesabına 550 TL yatırıldığı dolayısıyla sanığın 550 TL haksız menfaat elde ettiği gözetilmeden, 60 gün üzerinden sanığa fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince 55 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,