Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/773 K.2018/71

2- TCK’nın 158/1-d, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekilere sahte olarak oluşturulan müfettiş kimliğini gösterip, iş yerlerinde sigortasız işçi çalıştırıp çalıştırmadıklarını kontrol etmek amaçlı geldiğini, haklarında cezai işlem yapılmaması için kendisine para verilmesi gerektiğini belirterek, müşteki ... 'den 500 TL, müşteki ...'den 150 TL para aldığı; bu şekilde sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde:

Sanık savunmaları, müştekilerin beyanları ve dosya kapsamına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu nedenine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde:

Sanık savunmaları, müştekilerin beyanları ve dosya kapsamına göre, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğu nedenine dayanan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/07/2008 tarih ve 2008/724 esas ve 2008/551 karar sayılı ilk hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesi gereğince ayrı ayrı 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükümlerin sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanık yönünden kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, sanığın sonuç olarak iki kez 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra kazanılmış hakların ceza miktarı açısından gözetilerek 2'şer yıl hapis cezası olarak infazına şeklinde belirtilmemesi suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümlere son fıkra olarak ayrı ayrı “Ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak gözetilerek,