Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7758 K.2015/25714

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde; başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süresinin ne zaman başlayacağı, başvurulabilecek mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, söz konusu kararda, hüküm yüzüne karşı verilen sanığa başvuru süresinin başlangıcının “tebliğden itibaren” başlayacağı belirtilmiş olmakla, yanıltma nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.