Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7872 K.2018/4971

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Tamir işe ile uğraşan sanığın, müşteki Ramazan’a ait suça konu aracı tamir etmek için teslim almasına rağmen müştekiye teslim etmeyerek, bu surette hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine teslim edilmiş olan araç üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, müşteki beyanı, kolluk araştırma tutanakları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “7 gün” olarak tayin edilmesi,