Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/8578 K.2016/512

Mala zarar verme, hakaret ve yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, cezaevi aracıyla adliyeye sevki sırasında 27/02/2014 tarihinde 4 adet kabin içi koltuk ve bir adet kamerayı kırdığı, 14/03/2014 tarihinde kabin camı ve kamera mikrofonunu kırdıktan sonra ... Asliye ceza mahkemesi'nin 2014/61 esas nolu duruşmasının sonunda Hakim ...'a metal parça fırlattığı ancak isabet ettiremediği daha sonra da cezaevine dönüş için araca bindirildiğinde görevlilere küfür ederek hakaret ettiği şeklindeki eyleminin subut bulduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı ...nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1)Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, yaralama suçunda kullandığı metal parçanın müsaderesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,