Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/8809 K.2016/91

Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından tüm sanıkların; kamu malına zarar verme suçundan ise sanık Mustafa’nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık M.. B.. müdafii ile sanıklar A.. B.. ve İ.. Y.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Somut olayda; sanık Mustafa’nın, ekip otosunda bulunan görevli polis memurlarına taşkın davranışlarda bulunması üzerine müdahaleye gelen ek takviye ekibindeki polis memurlarını gören A.. B..’ın diğer sanık Mustafa ile birlikte şikayetçiler M.. D.. ile M.. S..’ye saldırarak onları yaraladıkları, müdahale edilememesi nedeniyle karakola giden her üç sanığın polis memurlarına sinkaflı sözlerle hakaret edip ölümle tehdit ettikleri anlaşıldığından; sanıklardan Mustafa’nın eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve kamu malına zarar verme; A.. B.. ve İ.. Y..’in eylemlerinin ise hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan tehdit ve cebir şeklindeki davranışlarını, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.