KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/89 E., 2017/19890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Resmi belgede sahtecilik suçundan; 765 sayılı TCK'nın 342/1, 59/2, CMK'nın 231. maddeleri gereğince mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan; 765 sayılı TCK'nın 102/4,104/2. maddeleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine
Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen düşme hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar yönünden yapılan itirazın incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararlara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı katılan vekilinin yaptığı itiraz üzerine, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği 09/11/2012 tarihli ret kararı ile verilen kararın kesinleştiği, katılan vekilinin temyiz isteminde ağır ceza mahkemesinin ret kararına ilişkin bir itirazının da bulunmadığı anlaşılmakla, bu karar yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun 15/07/2003-28/11/2003 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından mahkemece verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/89, K. 2017/19890, 10 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama