Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/9268 K.2018/5484

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 207/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın; İletişim... Ltd. Şti. adlı işyerinde satış elemanlarının müdürü konumunda çalıştığı dönemde müşteki ... adına sahte abonelik sözleşmeleri tanzim edip onun yerine imzalayarak 3 adet hat çıkardığı ve böylece Avea şirketi tarafından bayilerden istenen kotayı doldurup menfaat temin ettiği ve hatların borcunu da bayi yetkilisinin ödemek zorunda kaldığı iddia ve kabul edilen olayda;

1)Dolandırıcılık suçu açısından; eylemin müştekiye ait kimlik fotokopisini ondan habersiz kullanmak suretiyle oluşturulan sahte imzalı abonelik sözleşmesi ile gerçekleştirildiği ve nüfus cüzdanının nüfus idaresinin maddi varlığı olduğu nazara alındığında; sanık hakkında TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçu yerine basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2) Özel belgede sahtecilik suçu açısından ise; hükümden önce 10.11.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan, 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez'' ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında;

özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 'özel belgede sahtecilik' suçundan hüküm kurulması,

3) Kabul ve uygulamaya göre de; tekerrür nedeniyle TCK'nın 58. maddesi uygulanırken; sanığın sabıkasında geçen Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/564 Esas 2009/1491 Karar sayılı 1 yıl 2 ay hapis cezasını içeren ve 14/03/2010 tarihinde kesinleşmiş ilam yerine, İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/447 Esas 2012/1252 Karar sayılı 1 yıl 5 gün hapis cezasını içeren, ama bu dosyada ki suç tarihinden sonra kesinleşmiş olan ilamın esas alınmış olması,