Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/9319 K.2015/30972

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan beraat kararının dayanağını oluşturan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesinin karar yerinde yazılmamış ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tanık N'ın, ağır hasta olması nedeniyle damadı olan tanık Y'a, taşınmazındaki kavak ağaçlarını kestirmesi için talimat verdiği, tanık Y'un da, ağaçları kesmek için sanık M.yı bulduğu ve ağaçların bulunduğu yeri sanığa gösterdiği, sanık M'nın, diğer sanık İbrahim ile anlaşma yaparak taşınmazdaki kavak ağaçlarını kestirerek götürttüğü, katılanın, kesilen ağaçlardan yedi adedinin kendisine ait olduğunu iddia ederek sanıklardan şikayetçi olduğu,

böylece sanıkların dikili ağaca zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, ağaçların bulunduğu 181 sayılı parselin katılan ve diğer taşınmazın sahibi tanık N'ın ortak akrabalarına ait olduğu, söz konusu parseller arasında bir sınır çizgisinin bulunmadığı, taşınmazların kime ait olduğunu bilmeyen sanıkların, kendilerine gösterilen yerdeki ağaçları kestikleri, sanıkların, bilerek başkasına ait ağaçları kestiklerine dair delil bulunmadığı, bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.