Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/9427 K.2018/5564

İftira suçundan; TCK'nın 268. maddesi yollaması ile 267/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve iftira suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, kendisini ... ismiyle tanıtarak katılan ...'a ait kafeden borç yapmak suretiyle yemek yediği, daha sonra katılana kendisini bilgisayar işi yapan bir kişi olarak tanıtıp ucuza cep telefonu alabileceğini söyleyerek katılandan 550 TL para alıp ortadan kaybolduğu, katılanın şikayeti üzerine sanığın yakalandığında kendisini ... olarak tanıtarak ifade verdiği, parmak izlerinin AFİS veritabanında yapılan sorgulamasında gerçek kimliğinin ortaya çıktığı, sanığın bu surette dolandırıcılık ve iftira suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1)Sanık hakkında iftira suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ikrarı, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübut bulmadığına ve eksik incelemeye yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümde sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,