KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/9709 E., 2018/6097 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak, nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- 1-TCK'nın 136/1, 62/1, 53. maddeleri
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
2-TCK'nın 158/1-f, - son, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29/05/2012 gün ve 2012/Bşk-28 Esas ve 2012/28 Karar sayılı kararında da belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.
Sanığın, katılan ...'e ait “...e-mail adresine ait şifreyi kırarak, MSN listesindeki arkadaşlarından banka hesap numaralarını istediği, katılan ...'nın da katılan ...'le görüştüğünü düşünerek, internet şubesi hesap numarası ile şifresini gönderdiği, sanığın bu banka hesap numarası ve şifresini kullanarak katılan ...'na ait kredi kartı hesabından 2.000.00 TL çekerek, 1.000.00 TL'yi hakkında beraat hükümleri verilen kardeşi ...’ın banka hesabına, 550.00 TL yi ise kendi adına kayıtlı bulunan [NUMARA] numaralı telefona cepbank işlemi olarak gönderdiği, 450 TL'yi katılan ...'nın bloke işlemi uygulaması sonucu aktaramadığı,
bu şekilde sanığın, hırsızlık ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme veya yayma suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 245/1 ve 244/1. maddesine göre banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/9709, K. 2018/6097, 1 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama