Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/1419 K.2016/5176

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... yurtdışı danışmanlık şirketinde çalıştığı dönemde katılanlarla tanıştığı, daha sonra buradan ayrılarak ... aynı konuda faaliyet gösteren bir şirket kurduğu, yurtdışında çalışmak isteyen katılanların sanık ile irtibata geçtikleri, sanığın katılanları yurtdışına göndermek için her birinden 1735 Dolar para ve CV'lerini istediği, katılan ...'nın sanığa 31/12/2009 tarihinde 500 Dolar, 25/01/2010 tarihinde 2971 Dolar ile CV'leri gönderdiği,

ancak sanığın katılanları yurtdışına göndermediği gibi almış olduğu parayı da iade etmeyerek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, Yerel Mahkeme'nin sanığın mahkumiyetine ilişkin 07/09/2011 gün 2011/742-574 sayılı kararının, Dairemizin 09/11/2015 gün 2015/16513-31006 sayılı kararıyla "aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmiş olması karşısında,

sanık hakkında bir kez ceza verilip 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri gereğince cezasının artırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde iki ayrı mağdura yönelik olarak ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.