Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/248 K.2016/3485

Dolandırıcılık suçlarından sanığın Yargıtay bozma ilamı sonrası mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, bir alışveriş merkezinde bulunan .... mağazasına müşteri olarak giderek kendisini, işyerinin patronu olan ....'ın arkadaşı .... olarak tanıttığı ve .... ile görüşmek istediğini beyan ettiği, mağazadan sorumlu olan müştekinin, kendi telefonuyla işyeri sahibini aradığı ve telefonu sanığa verdiği, sanığın, samimi bir şekilde telefonda konuştuktan sonra, telefonu müştekiye iade ettiği, işyeri sahibinin, müştekiye, bu kişiyi tanımadığını, para almadan mal vermemelerini istediği,

daha sonra sanığın, iki takım çatal bıçak setini alıp eşine göstereceğini, eşinin beğendiği takımı alıp diğerini iade edeceğini, parayı da o zaman vereceğini söylediği, müştekinin de, ödeme yapılmadan mağaza dışına ürün verilmeyeceğini belirttiği, müştekinin yanına başka bir müşteri geldiği sırada, sanığın, o müşteriyle ilgilenmesini, kendisinin bekleyebileceğini söylediği, müştekinin, sanığı, işyeri çalışanı olan tanık .....'nın yanına yönlendirdiği,

tanık ....'nın alınan malzemeleri paket yapmaya başladığı ve eksik olan paket malzemesini almak üzere yan taraftaki mağazaya gittiği,döndüğünde, sanığın, kendisinin müştekiyle görüştüğünü beyan ederek ödeme yapmadan işyerinden ayrıldığı, durumun sonradan anlaşıldığı, araştırmalara rağmen sanığın yakalanamadığı, daha sonra yakalandığında müşteki ve tanık tarafından teşhis edildiği, böylece sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi ve sanık hakkında;

5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.