Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/3033 K.2017/12893

TCK'nın 157/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sorguda bildirdiği son adresine tebliğat çıkartıldığı ancak tebligatın iade edildiği, tebliğatın iadesinden sonra sanığın mernis adresine 24/03/2014 tarihinde hükmün tebliğ edildiği; sanığın eski hale getirme talepli temyiz dilekçesini 21/05/2014 tarihinde yasal süresi geçtikten sonra verdiği temyiz başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

22/05/2013 tarihli iddianamede, sanığın kendisi komiser olarak tanıttığı, katılanın bankadaki hesabına terör örgütü tarafından para yatırıldığını, bu durumdan kurtulması için bildirilen hesaba para yatırması gerektiğini söyleyerek menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; sanığın eyleminin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen ( L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,