Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/3120 K.2018/9174

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde...

PTT Müdürlüğünde memur olarak çalıştığı, oğlu ... 'i 2009 yılı Ağustos ayında sünnet ettirmediği halde 26/08/2009 tarihli dilekçeyle PTT Vakfı Başkanlığına müracaat ederek, oğlunu sünnet ettirdiğinden bahisle yardım talebinde bulunduğu, dilekçesine nereden temin edildiği tespit edilemeyen ... adına düzenlenmiş sahte özel belgeyi dayanak olarak eklediği, talep üzerine PTT Vakfı Genel Başkanlığınca sanığın posta çeki hesabına 250TL sünnet yardımı gönderildiği,

sanığın bu parayı 28/12/2009 tarihinde ... 'dan çektiği, ...'nın tanık olarak alınan beyanında, söz konusu belgeyi kendisinin düzenlemediğini ifade ettiği, belgedeki imza ile tanık ...'nın imzalarının bilirkişi tarafından incelenmesi sonucunda, imzanın ...'ya ait olmadığının anlaşıldığı, sanığın yardım talebinde bulunduğu 26/08/2009 tarihinde oğlunu sünnet ettirmediği halde, sahte özel belgeyle PTT Vakfı Genel Başkanlığına müracaat ederek, vakıftan 250 TL sünnet yardımı almak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık ve sahte özel belgeyi kullanma suçlarını işlediği, iddia ve kabul edilen somut olayda;

katılan ve tanık beyanları, sanık savunmaları, bilirkişi raporu, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olup mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin dolandırıcılık suçundan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının, alt sınırın üzerinde “30 gün” olarak tayin edilmesi,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, 18.09.2012 tarih ve 2012/2-168-1776 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; koşullu bir düşme nedeni oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin objektif koşulların varlığı halinde, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin olan, seçenek yaptırıma veya tedbire çevirme ya da erteleme hükümlerinden ve 6008 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce re’sen, bu değişiklikten sonra ise, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi halinde mahkemece değerlendirilerek,

uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, hiçbir isteme bağlı olmaksızın öncelikle uygulanması gerektiğinden, sanığın adli sicil kaydındaki ilamların suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmamalarına rağmen, cezası bir daha suç işlemeyeceği kanaatiyle ertelenen sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK’nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,