KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2016/3379 E., 2016/7732 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanıklar hakkında TCK'nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1)Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın, yokluğunda verilip 17/02/2015 tarihinde usulünce tebliğ olunan 11/02/2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararına yasal süresi geçtikten sonra sanığın yaptığı, 18/03/2015 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Temyiz dışı sanık ...’in, katılana icradan ucuza araç alabileceklerini söyleyip sanık ile tanıştırdığı,sanığın,ihalelere girmek için para lazım diyerek katılandan 2500 TL para aldıktan bir hafta sonra katılanı arayarak araç bulduğunu vezneye para yatırması gerektiğini söyleyip 18.600 TL parasını daha alıp kaçtığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2016/3379, K. 2016/7732, 17 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama