Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/345 K.2018/387

Sanık ... hakkında; TCK'nın 142/2-d, 143, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...' in kendi adına kayıtlı ... plakalı aracını satmasını kardeşi olan katılan ...'den istediği, katılan ...'in aracı oto pazarına götürdüğü, ismini ... olarak söyleyen sanık ...'in gelerek araca alıcı olduğu ve kendisinde bulunan ancak sanık ...'e ait olan ... plakalı araç ile takas yapmak ve üzerine de 2.750 TL para vermek hususunda katılan ile anlaşmaya vardığı,

20/11/2006 tarihinde katılanların ... plakalı aracın devrini sanık ...'ye devrettikleri, sanıktan aldıkları aracın devrini ise 1 ay sonra almak üzere anlaştıkları, katılan ...' in sanıktan almış olduğu ... plakalı aracın evinin önünde park halinde bulunduğu sırada, olay akşamı sanık ...'nin yanında diğer sanık ... ile gelerek haksız yere elinde bulundurduğu yedek anahtarı kullanarak, park edildiği yerden aldığı, bu suretle sanıkların hırsızlık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

a-Sanık ... hakkında kurulan hüküm açısından; sanığın olayın başından beri katılanlara ait aracın devrini alabilmek için, ödeme vasıtası olarak ... plakalı aracı takas olarak sunması, katılanların aracın devrini vermesinin ardından kendi vermiş olduğu aracı katılanların haberi olmaksızın park halinde bulunduğu yerden alıp götürmesi şeklindeki eyleminde, başından beri dolandırıcılık kastı bulunması nedeniyle sanık ...'in eyleminin TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

b- Sanık ... hakkında kurulan hüküm açısından; sanığın savunmasında, kendisine ait ... plakalı araç ile sanık ...'te bulunan ... plakalı aracın takası hususunda anlaştıklarını, bir süre sonra sanığın vermiş olduğu aracı geri almak istemesi üzerine aracı iade ettiğini, kendi aracını da sanık ... ile Mudanya'ya giderek park halinde bulunduğu yerden aldıklarını, atılı suçla ilgisinin

bulunmadığını belirtmesi karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,