Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/4067 K.2017/12458

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 20/12/2013 tarihli hüküm sanığın sorguda bildirmiş olduğu adresine 14/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21/1. maddesi uyarınca "muhatabın adreste bulunmaması durumunda tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla.." hükmünün yer aldığı,

bu nedenle tebligatın kapıya yapıştırılması gerekirken yapıştırılmadığından tebligatın geçersiz olduğu bu nedenle usul ve yasaya aykırı bulunan 28/03/2016 tarih ve 2013/8 Esas, 2013/757 karar sayılı temyizin süre yönünden reddine dair ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,