Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/470 K.2016/3544

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 25/05/2013 tarihinde tebliğ olunan 30/04/2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 02/04/2015 tarihli eski hale getirme ve temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların katılanın kullandığı telefon hattının olay günü... nolu hat ile aradıkları ve telefonda kendilerini polis olarak tanıtarak katılanın hesabı üzerinden dolandırıcılık yapıldığını, suçluları yakalamak üzere olduklarını ve yardım etmesi gerektiğini söyleyerek söyledikleri numaralara cep havale yöntemiyle para göndermesini isteyerek 1500 TL parayı parça parça farklı numaralara göndermelerini sağladıkları, sanıkların kolluk görevlilerince 26/09/2011 tarihinde... plakalı araç içerisinde yakalandıkları, araçta bulunun cep telefonuna takılı hatlardan birinin katılanı arayan hat olduğunun anlaşıldığı olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan.